در سراشيبي كه نامش زندگيست با همه بيگانگي ها ميروم

ميرم شايد كه در دشتي بزرگ باز جويم آنچه را گم كرده ام

بياد دوست عزيزم نرگس جون

دير گاهي ست كه تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غمها شده ام

دگر آيينه ز من بي خبر است

كه اسير شب يلدا شده ام

من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخها شده ام

كاش چشمان مرا خاك كنيد

تا بينم كه چه تنها شده ام

سوختم،بزن باران شايد تو خاموشم كني
شايد امشب سوزش اين زخم ها را كم كني
آه باران ،من سراپاي وجودم آتش است
پس بزن باران،بزن شايد تو خاموشم كني

شيشه پنجره را باران شست…

از دل من اما …

چه كسي نقش تو را خواهد شست ؟…

دلم گرفته تر از روزهای بارانی است
فضای سینه چو پاییز سرد و طوفانی است

مبین به ظاهر آرام دل که چون گرداب
ز غم پر است ولی ژرفکاو و پنهانی است

سکوت پاک شما نازم ای سگان و ددان
که هرچه می کشم از های و هوی انسانی ست

به نیستی و فنا می گریزم از هستی
که لحظه ها همه آبستن پشیمانی ست

سکوت مرگ مگر وارهاند از غوغا
مرا که مایه آبادیم ز ویرانی است

نظر يادتون نره

حلول ماه مبارك رمضان بر تمامي مسلمين گرامي باد

                                        التماس دعا

غم آمده، غم آمده، انگشت بر در مي زند

هر ضربه انگشت او بر سينه خنجر مي زند

اي دل بكش يا كشته شو، غم را در اينجا ره مده

گر غم در اينجا پا نهد آتش به جان در مي زند

از غم نياموزي چرا اي دلربا رسم وفا؟

غم با همه بيگانگي، هر شب به ما سر مي زند.

بازو به دور گردنم از مهر، حلقه كن

بر آسمان بپاش شراب نگاه را

بگذار از دريچه چشم تو بنگرم

لبخند ماه را.  

 توی یک دیوار سنگی ، دو تا پنجره اسیرن

دو تا خسته دو تا تنها،.یکی شون تو یکی شون من

دیوار از سنگ سیاهه سنگ سرد و سخت خارا

زده قفل بی صدایی به لبای خسته ما

نمی تونیم که بجنبیم زیر سنگینی دیوار

همه عشق من و تو،قصه هست قصه دیدار

همیشه فاصله بودهبین دستای من و تو

با همین تلخی گذشته،شب و روزای من و تو

راه دوری بین ما نیست اما باز اینم زیاده

تنها پیوند من و تو دست مهربونه باده

ما باید اسیر بمونیم  زنده هستیم تا اسیریم

واسه ما رهایی مرگه تا رها بشیم می میریم

کاشکی این دیوار خراب شه من و تو با هم بمیریم

توی یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دلها درد بی زاری نباشه

میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

آسمان همچو صفحه دل من دل من

روشن از جلوه هاي مهتاب است

امشب از خواب خوش گريزانم

كه خيال تو خوشتر از خواب است

خيره بر سايه هاي وحشي بيد

مي خزم در سكوت بستر خويش

باز دنبال نغمه اي دلخواه

مي نهم سر به روي دفتر خويش

تن صدها ترانه مي رقصد

در بلور ظريف آوايم

لذتي ناشناس و رويا رنگ

مي دود همچو خون به رگهايم

آه! گويي زدخمه دل من

روح شبگرد مه گذر كرده

يا نسيمي در اين ره متروك

دامن از عطر ياس پر كرده

بر لبم شعله هاي بوسه تو

مي شكوفد و لاله گرم نياز

در خيالم ستاره اي پر نور

مي درخشد ميان هاله راز

ناشناسي درون سينه من

پنجه بر چنگ و رود مي سايد

همره نغمه هاي موزونش

گوئيا بوي عود مي آيد

آه... باور نمي كنم كه مرا

با تو پيوستني چنين باشد

نگه آن دو چشم شور افكن

سوي من گرم و دلنشين باشد

بي گمان زآن جهان رويايي

زهره بر من فكنده ديده عشق

مي نويسم به روي دفتر خويش

((جاودان باشي اي سپيده عشق))

سلام به دوستان گلم اميدوارم سال خوبي رو در پيش داشته باشيد

اين هم يه هفت سين قشنگ و باستاني!!!!!!!!!!!!!